Yeni bir sayfaydı,
Sensiz başlanılan her sabah…
Her yüzümü yıkayıp aynaya baktığımda;
“Tamam” dedim “İşte bu sefer bitti…!”
Bitmemiş meğer…
Ben gene her sabah o sayfayı çevirirken anladım bunu…
Bitmemiş…
Aslında; ben hiçbir sayfayı geçememişim…
(devamını görüntüleyin)
özlemek; suya hasret kalması gibi çiçeğin…
ölmek; tek kurşunla gebermek kadar basit…
düşünmek; doğru mu diye susup dinlemektir bazen…
korkmak; bildiğin bir tuzağın üstüne üstüne yürümek…
yaşamak; nefes alıp vermekse sonunda…
aşk; kağıtlarla oynanan bir oyun…
sevgi ise; ömür boyu uyanmayacağım tatlı bir düştür koynunda…
İstanbul koca bir kışı taşıyordu bu sabah… Pencereyi açıp o soğuk havayı solumak ve onun tüm sadeliğini,zerafetini seyretmek istedim… Daha yüzümü bile yıkamadan… Yani o güzelliğin karşısında kendime gelmek istemedim. Yavaşça battaniyeme sarıldım ve pencereyi sonuna kadar açtım..Karşımda iki mevsim yanyanaydı. Bir yanda deniz ve güneş,bir yanda kar ve soğuk…
(devamını görüntüleyin)
Kimi zaman öyle bir çıkmaz sokaklara sürükler ki hayat bizleri… elimiz kolumuz arkadan bağlı, çaresizliklerde kıvranırız durmadan… öyle bir dipsiz kuyulara düşeriz ki çoğu zaman… ne bir kibrit, ne bir ateş, ne de bir mum kalır yakacak… yalnız hissederiz ya kendimizi hani; terk edilmiş bir çınar gibi hayatta… ama ayakta.
Her an gelecek bir dost eli,
Her an duyulacak bir siren sesi,
Her an dokunacak sıcak bir ten,
Her dakikayı kurtuluş sayardık…
Dünya ufaktı,ufacıktı bir zamanlar,
Meşin toplarla oynanırdı sokaklarda,
Çocuklar çocukluğunu yaşardı,
Hamakta sallanırken , eller de sallanırdı.
Neydi ki yıllardır duyulmaya hasret olan?
Sürekli tozlarla kaplı bir bodrum katında aranan
Karanlıkta görücekmişcesine umutlarla yaklaşılanlar
Issız bir apartman katında hıçkırılanlar
Neydi bu?
önceleri büyük bir sırdı yalansız
en masum ve kirlenmemiş kelimelerde
söylenmesi güçtü başka dildeydi
söylense de anlaşılmayacak güçlükte
düşüncedeydin kimi zaman
kimi zaman kağıtta kalemde ve gecemde
yalansız bir sözcüktün sen
uzun yıllardır duyulmaya hasret