Dün-ya ve bencil bir oyuncu ben… aynı perdeye denk gelmiş yalnız ruhlarız biz, korkak ve silinmiş isimlerimiz… aynı karede kaybolmuş yüzlerimiz… tüm adımlar tanıdık uzaktan uzaklar başlangıca öyle yakındır ki oysa büyümüş, korkularda bedenlerimiz… ne bir gemi ne de bir balık olma umudunda ruhlarımız uçları dokunur şarkıların boşluğa şimdi ölmelerin zamanındayız…

“Bugün pazar Bugün ilk defa güneşe çıkardılar beni. Ve ben ömrümde ilk defa güneşin benden bu kadar uzak gökyüzünün bu kadar mavi bu kadar geniş olduğuna şaşarak kımıldanmadan durdum.” Nazım Hikmet Ran Lisede bütün son dönem şiirlerini incelediğimiz kitabımızda, Nazım yoktu. Neden yoktu ki? Hala mı vatan haini Nazım? Şiir dinletisi yapacağımız zaman “Nazım okumasınız [...]

o günlerde bambaşka olabilirdi zaman hepimiz aynı yöne bakıp, aynı tebessümle gülebilirdik, o fotoğrafta… belki de farklı kavşaklarda olmazdı yollarımız.. gün geçtikçe tükenen bir takvimde aramazdık zamanı, yahut koşarak giden bir saatte… ağır ağır söylerdik şarkımızı bilseydik yaşamın kısa olduğunu o günler başka olabilirdi son kadehe kadar beklemezdik belki sarhoş olmak için intiharı kötü günlere [...]