“Bugün pazar
Bugün ilk defa güneşe çıkardılar beni.
Ve ben ömrümde ilk defa güneşin benden bu kadar uzak
gökyüzünün bu kadar mavi
bu kadar geniÅŸ olduÄŸuna ÅŸaÅŸarak
kımıldanmadan durdum.”
Nazım
Hikmet
Ran

Lisede bütün son dönem ÅŸiirlerini incelediÄŸimiz kitabımızda, Nazım yoktu. Neden yoktu ki? Hala mı vatan haini Nazım? Åžiir dinletisi yapacağımız zaman “Nazım okumasınız iyi olur.” demiÅŸti hocam. Ä°ki ÅŸiirini de ben okudum ÅŸiir dinletisinde. Aslında ÅŸiir okumayı sevmem, sözde ÅŸiir duygusu veren insanları sevmediÄŸimden. “Kerem Gibi”yi okurken ve daha ÅŸiir dinletisi bitmemiÅŸken birer ikiÅŸer çoÄŸalıyor alkışlar, gözlerim parlıyor.
(more…)

o günlerde bambaşka olabilirdi zaman
hepimiz aynı yöne bakıp, aynı tebessümle gülebilirdik,
o fotoÄŸrafta…
belki de farklı kavşaklarda olmazdı yollarımız..
gün geçtikçe tükenen bir takvimde aramazdık zamanı,
yahut koÅŸarak giden bir saatte…
ağır ağır söylerdik şarkımızı bilseydik yaşamın kısa olduğunu
o günler başka olabilirdi
son kadehe kadar beklemezdik belki sarhoş olmak için
intiharı kötü günlere saklamayıp,
güzel bir günde de sarılabilirdik,
ölümün karanlık demirlerine.
yahut yaşamak güzel diye yazardık duvarlara
yaşamak sadece mavide güzeldir aslında
sadece balık olmak güzeldir dünyada
tüm dertlerin ardında 3 saniyelik bir hafızaya sığınır yaşam
evet balıklar aşık olabilir mi dostum
ve o günlerde her şey aynı olabilirdi aslında
hadi balık olabilenler içelim şimdi de
tabi ki  olamayanlar için de…

18 ekim 2006 23.09