Odada ılık ve taze bir hava vardı. Henüz doğmakta olan güneşin ışınları panjurun deliklerinden içeri süzülüyor, yer yer izler bırakıyordu. Taze demlenmiş çayın kokusu domates ve salatalığın kokusuna karışmıştı. İri siyah zeytinler de onlara katılınca tam bir ziyafet olacaktı. Birbirlerine baktılar. Gülümsediler.
     Tabii bu yalnızca bir hayaldi. Gerçekleşmesi imkansız bir hayal. Onun hayali.
     Luna park tıklım tıklımdı. Gecenin bir vaktinde elinde pamuk şekeri ile bir aletten diğerine koşuyordu. “Çarpışan arabalar için son çağrı!” Yetişmeye çalışırken ayağı takıldı,düştü. Hepsi durdular. Yanına gelip yardım ettiler. Sonra oturup gülüştüler.
     Tabii bu yalnızca bir hayaldi. Gerçekleşmesi imkansız bir hayal. Onun hayali.

(more…)

Eve birileri gelince beni hemen masanın altına sokardı, bazen de dolaba, ve kitlerdi.Nefes alamadığım zamanları hatırlıyorum ve o fena naftalin kokusunun sacıma , parmak uçlarıma işleyişini…
Birgün beni yine kitledi ve unuttu…naftalin kokusu yetmemeye başladı bir zaman sonra kokuşmuşluğumu bastırmaya.
-Tak tak! Kimse var mı?
-…
-Sesimi duyan var mı?
-…
-İmdat!Yardım edin!Lütfen ,lütfeeeeennn,lütfen…
            Boşunaydı.Kimse yoktu,hiç kimse.Sadece şu küçük karıncalar vardı.Şu lanet olası ayak seslerini dahi duyduğum karıncalar.Annemin anlattığı hikayeler canlanıyordu zihnimde. (more…)

Şuanın hastası ve yarının hastası iki kişiydik.Uzanmış sessizleşiyorduk.Ara sıra nedensiz gülmeler ve etraftan tuhaf, kaçamak bakışlar. Canlılığını yitirmiş güneş son ışın saldırısını gerçekleştiriyordu tenimize, tabii yalnızca bugün için.
Sıkıntı ve anlaşılmazlık zor işti vesselam. Sıkıntının kaynağı etraftaki kuru gürültüydü.Bu fani kulaklarım gerçeği duyamayıp da bu denli gereksiz şeyleri duymakla cezalandırılmışlardı.
(more…)

“Ben” dedim , “ben sadece seni görmek istemiştim, özür dilerim…” . İhtiyar kaşlarını çatmışti belli belirsiz . Burada olmamdan rahatsızdı.Tahmin etmiştim böyle olacağını ama yine de geldim. Onun yanında düşüncelere daldım. İçimden tekrarladım:“Biliyordum böyle olacağını…”. Sonra kendime neden burada olduğumu sordum, sadece istediğim için buradaydım, başka bir şey düşünmemiştim, istemiştim ve gelmiştim.
(more…)

“Düşmek sorun değil ama kalkmak…
O ki en zoru dirilmelerin
O ki başaramazsanız
Ve hala yaşıyorsanız
Sürünmektir karşılığınız.
Önce incelir deriniz
Süründükçe kanar,
Süründükçe kopar,
Kaybolur.
Sonra uyum sağlar insan her zamanki gibi.
Kalınlaşır,
Katman katman olur deriniz,
Hissetmez.
Süründüğünü göremez,
Unutur.
(more…)

Vakit geç. Aylardan Ocak. Elimde sıcacık bir fincan tarçınlı, karanfilli elma suyu. Buharı yüzüme çarptıkça Buzlar Kraliçesi’nin sarayına giden yolda ufak bir molada hissediyorum kendimi. Herşey benim kontrolüm dışında ve bundan hiç şikayetçi değilim. Bilgisayarımın karşısında arkadaşım Pelin’in ablası Zerrinle konuşuyorum. Onunla hiç karşılaşmadık sadece internet aracılığıyla hoş bir sohbet edindik. Aniden kapı çalıyor.

(more…)

Biraz yavaştan biraz da hazırdan aldım ben yaşamı
Böylesi kolay böylesi rahat
Köpük gibi
Yalan biraz.
Ki bu -haha- hiç hoş değil
Şimdi bana uzatın kadehimi
Ve bir daha doldurun yalanlarınızla

(more…)