Nedeni belki seni içime bir örümceğin olağanüstü özenle oluşturduğu ağlar ile örmemdir, bilemiyorum. Belki seni tamamen özümseyip kendimden bir parçaya dönüştürdüğümdendir. Kendimi camdan yapılmış hissetmem ve seni de bir kum tanesi gibi gördüğümdendir. Dışarıdan bakıldığında bir kum tanesinin önemi yokmuş gibi durur ama beni inceleyen bilir ki o kum tanesi olmadan ben oluşamam ve bütünlüğümü, varlığımı kazanamam, eksik kalırım.
(more…)

Dalgasız, dümdüz, dingin bir deniz gibiydi o. Buhranın temsilcisiydi. Sıkıntı dolu, belirsiz, cam gibi gözleri vardı. Teni saydamdı; bir şeyler anlatmaktan sakınır gibi. Soluk dudakları kıpırdarken hiçbir his belli etmezdi. Bir şeyler sakladığı da anlaşılmazdı. O öylece bir insandı. Renksiz, kokusuz ve tatsız. Yazdığı yazılar sadece yazması gerekenlerdi. Söylediği sözler söylemesi gerekenler ve yaptıkları yapması gerekenlerdi. O öylece bir insandı. Kendisi için yaşamayı unutmuş, yaşaması gerektiğine inandırılmış insanlardan biriydi işte. Birgün hiç beklenmedik bir biçimde ölü bulundu ve öylece bir merasimle uğurlandı öylesine. Evine gidildiğinde herkes şaşırtıldı onun tarafından çünkü sayfalar dolusu yazıdan, şiirden, şarkı sözlerinden, çizimlerden oturacak yer kalmamıştı. Okunduktan sonra anlaşıldı ki o yalnızca bu öylesine dünyaya öylece davranmıştı. Tattığı bambaşka bir yaşam vardı ve öyle ölmüştü; istediği gibi bilinmeden, çözülmeden, eskitilmeden. Öylece işte…

Bir çekmece dolusu hikaye dizilmiş
Bekliyor canlandırılmayı yeniden
Kaç güz geçmiş üzerlerinden ,kaç yaz
Kim bilir?
Balık kokuyor kimi
Yosun tutmuş
Bazısı çilekli turta
Kimi de toz kokuyor,küf kokuyor

(more…)

Hep giderler onlar
Canları sıkılınca giderler
İstediklerini alınca giderler
Gözlerinize bakmaktan kaçınırlar
Çünkü orada “gitme” yazar
Onların ise aceleleri vardır
Hep bir engel vardır kalmaları için
Giderler…
Kötü bir şey olmamış gibi
Giderler umarsızca
Gözleriniz kalır sadece
İçindeki “gitme” yazısıyla
Sonra o da buğulanıp
Akar gider…
Siz kalırsınız sadece
Donuk bir çift göz
Siz
Biraz yaş
Biraz “s”,biraz “i”,biraz “z” …

(more…)

“Hayat daha hızlı ve kolay geçecekti besbelli. Görünen kısmı böyleydi. Ama gerçekten bu kadar basit miydi? “Sanmıyorum” dedi Helena. Ruhunun gücünü hissetmek zaten tüm acıları bastırırdı. “Denenmesi gerek” diye gülümsedi. Sonra eski bir şarkı mırıldanmaya başladı.”

(more…)