Şuanın hastası ve yarının hastası iki kişiydik.Uzanmış sessizleşiyorduk.Ara sıra nedensiz gülmeler ve etraftan tuhaf, kaçamak bakışlar. Canlılığını yitirmiş güneş son ışın saldırısını gerçekleştiriyordu tenimize, tabii yalnızca bugün için.
Sıkıntı ve anlaşılmazlık zor işti vesselam. Sıkıntının kaynağı etraftaki kuru gürültüydü.Bu fani kulaklarım gerçeği duyamayıp da bu denli gereksiz şeyleri duymakla cezalandırılmışlardı.
(more…)

Okuyorduk Vicdani Kitapta Aşkın Babını
1/:
Okuyorduk aÅŸk evvelinde vicdani kitabın seher babını…
YüreÄŸimiz mavi kan… Ve kara balçık deposu. Muhayyilemiz anti madde… Bu saatte oluyur ne oluyorsa. Ve Esir sisi arasında tutsağız. Turkuvaz gözlerimiz burgu misali ilerliyorlar. Yuvarlaklaşıyor ÅŸiÅŸen evren. Ve heyula maddenin kaçkın kuzuları sürü peÅŸinde. Damarlarımıza doldurduÄŸumuz özalaşım yanıyor türkü türküye. Ve yana yana rengini örüyordu. Ardından bahtını döndürüyordu kuzey batıya. Bizse yazgımıza ve acı yurdu kahrımıza gark oluyorduk. Dökülüyorduk arzın kabına…
2/:
Ve okuyorduk aÅŸk evvelinde vicdani kitabın seher babını…
(more…)

Aşk Zamanını Ölçebilmez Saatler
1/:
Aşk zamanını saatler ölçemiyordu hiçbir zaman.
Her yürekten öfke ile… Er dileyen bir merdi meydandır yaÅŸam. Zira an be an yüreÄŸimizden ezgiler yükselmede. Duyuyoruz kimse duymasa da acılarımızı biz. Hepimiz koro halinde uluyorduk. Motorbot ezgi sayılıyordu kılıç tınıları savaÅŸ çarpışmalarında. KurÅŸini özlemlere vuruluyorduk dan dan!… AÅŸk zamanını saatler ölçemiyordu hiçbir zaman. Çünkü an da kocaman bir çağı kaplıyordu. Ölçüsüzdü çoÄŸu zaman…
2/:
Aşk zamanını saatler ölçemiyordu hiçbir zaman.
Klimanjaro’nun iskeleti örülüyor. Zirvedeki karları kurtlar diÅŸliyorlar. Bizse eteklerde yeÅŸil kilimler gibiydik. Hayattan aldığımız tezkereyi bürünmüştük mezar yolunda. Yani bir aÅŸk ve ışk hanedeydik ki yanakları enerjik bir tazyik altındaydı.
(more…)

Vakit geç. Aylardan Ocak. Elimde sıcacık bir fincan tarçınlı, karanfilli elma suyu. Buharı yüzüme çarptıkça Buzlar Kraliçesi’nin sarayına giden yolda ufak bir molada hissediyorum kendimi. Herşey benim kontrolüm dışında ve bundan hiç şikayetçi değilim. Bilgisayarımın karşısında arkadaşım Pelin’in ablası Zerrinle konuşuyorum. Onunla hiç karşılaşmadık sadece internet aracılığıyla hoş bir sohbet edindik. Aniden kapı çalıyor.

(more…)

Say ki öldüm bugün
Say ki kaldı çocukluk fotom edebiyat forumunda
Say ki daha kurtulmamış yurdum
Kızlarım oğullarımın yüzünde kaygısı silinmemiş geleceğin.
Yüzlerine yeni yetme sevda gülüşleri erine sivilceler dolmakta hâlâ.
Yarışmaktalar dirsek atarak kardeşleriyle.
Say ki ben anne anne olma umudumu da yitirdim bu zamanda.
Kanımın damlası para, organım para eder ama inanmazsın emeğim bedavadır yeryüzünde nereye gitsen.
Say ki Nazım Hikmet ruhumla, düşmüşüm toprağıma. Tohumum sürmüş yarınlarda. Umut olmuşum düne. Yarına kavuşturmuşum günü.
Destanlar yazılmış toprağıma.
Say ki ölmüşüm bugün.
Sen de eğilmişsin azıcık daha yakın olmak için toprağa ve bana. Toprak kendine yabancıyken, utanmış yüzüne bakmaya.
Say ki ben ölmüşüm. Ama toprak yaşamakta…

Bir felçli olarak ne elini ayağını ne de baÅŸka bir uzvunu kıpırdatabilirsin. Sadece konuÅŸabilir, duyabilir ve görebilirsin. Öyle ki durup dururken yolunu ÅŸaşırıp pencereden içeri giren hain bir sineÄŸin burnuna konarak seni rahatsız etmesine bile müdahale edemezsin. EÄŸer doÄŸuÅŸtan deÄŸil de sonradan felç olmuÅŸsan,eski günlerin gelir aklına ve o günlerdeki gibi koÅŸmak, hoplamak, zıplamak istersin. Bu düşüncelerle için içini yiyedursun bir de bakmışsın ki aylar geçmiÅŸ… Ellerinde ve ayaklarında sürekli yatmaktan kaynaklanan içleri irin dolu yaralar oluÅŸmuÅŸ.
(more…)

Doğru hamleyi yapmak hiç bir zaman kolay değildir
Çünkü hayatta kesin çizgiler yoktur
Herşey karışık, anlamsız ve belirsizdir.

DoÄŸru ata oynamak
Doğru kadını seçmek
DoÄŸru ÅŸehirde yaÅŸamak
Doğru zamanda ölmek

(more…)