Bu gece majörleri tükettik minörlere yolculuÄŸumuz…

Sofrabaşı muhabbetlerini çok severim… Küçükken de oturur büyükleri dinlerdim sofrada… ”YemeÄŸini bitirdiysen kalk,git! Büyükler konuÅŸuyor burada!” derlerdi… Eh ben de yerdim de yerdim… O yüzden yusyuvarlak bir çocukluk geçirmiÅŸ olsam gerek…

Ne diyorduk, he evet, masa başı sohbetleri… masabaşında hep bir vatan kurtarma muhabbetleri… Annem Denz GezmiÅŸi çok severdi… Adı geçince aÄŸlardı hemen… Babam ise sosyal-demokrattır… Ama renk vermez…
(more…)

Ä°stanbul koca bir kışı taşıyordu bu sabah… Pencereyi açıp o soÄŸuk havayı solumak ve onun tüm sadeliÄŸini,zerafetini seyretmek istedim… Daha yüzümü bile yıkamadan… Yani o güzelliÄŸin karşısında kendime gelmek istemedim. Yavaşça battaniyeme sarıldım ve pencereyi sonuna kadar açtım..Karşımda iki mevsim yanyanaydı. Bir yanda deniz ve güneÅŸ,bir yanda kar ve soÄŸuk…
(more…)

Kimi zaman öyle bir çıkmaz sokaklara sürükler ki hayat bizleri… elimiz kolumuz arkadan baÄŸlı, çaresizliklerde kıvranırız durmadan… öyle bir dipsiz kuyulara düşeriz ki çoÄŸu zaman… ne bir kibrit, ne bir ateÅŸ, ne de bir mum kalır yakacak… yalnız hissederiz ya kendimizi hani; terk edilmiÅŸ bir çınar gibi hayatta… ama ayakta.

(more…)

Belki de ONLAR haklıydı; ben baÅŸarısızdım. Ä°ÅŸe yaramaz, beÅŸ para etmezdim… Hiç bir konuda baÅŸarılı deÄŸildim. Elimi attığım her ÅŸeyin içine sıçıyordum. Tutarsızdım. Belirgin hiç bir yeteneÄŸim yoktu. Tek yaptığım ÅŸarap içip kusmaktı. Hiç kimse beni tanımıyordu. Ben hiç kimseyi sevmiyordum. Bu dünyada fazlalıktım. Sadece üzerine ÅŸarap dökülmüş kabız bir boktum.. Herkese, herÅŸeye yabancıydım, toplum denilen ÅŸeyden ölesiye korkuyordum… SarhoÅŸ olmadığım zamanlarda insanlarla konuÅŸamıyordum bile… Kullanılmış prezervatif kadar bile saygınlığım yoktu… Ya da en fazla o kadar… Ben tanrıların osuruÄŸuydum… Hiç bir ÅŸeydim, hiç kimseydim. Tıkanmış bir tuvalettim. Toksik atıktım. Kalıcı bir ergenlik depresyonuydum… Patlayacak kadar bile cesareti olmayan uyuz bir sivilceydim…

(more…)

bir oyuncağımızı daha kırdık
ama para var yenisini buluruz.
her zaman kötülük gütmeye de gerek yok
oyuncakları sevgiyle oynarken kırarız
gördün mü sevgilim
sevgimin kırıcılığını

(more…)

Nedeni belki seni içime bir örümceğin olağanüstü özenle oluşturduğu ağlar ile örmemdir, bilemiyorum. Belki seni tamamen özümseyip kendimden bir parçaya dönüştürdüğümdendir. Kendimi camdan yapılmış hissetmem ve seni de bir kum tanesi gibi gördüğümdendir. Dışarıdan bakıldığında bir kum tanesinin önemi yokmuş gibi durur ama beni inceleyen bilir ki o kum tanesi olmadan ben oluşamam ve bütünlüğümü, varlığımı kazanamam, eksik kalırım.
(more…)

Yalnızlık acılarım sürüklerken beni kaybolmuÅŸ seviÅŸmelerin soÄŸuk çığlıklarındaki binlerce küçük girdabın içinde devinen ve devindikçe kendini devÅŸiren umutsuz kendini bulma çabalarımdan bıkıp usanmadan kalkıp tekrar düşen, bu hayatta kalma savaşının ortasına bırakıp kaçan küçük patlamalar deÄŸil miydi beni oyuncağını kaybetmiÅŸ bir çocuÄŸun gözyaÅŸlarına gömen. Neydi benden geriye kalan, yırtık mektuplardan ve ve kirli perdelerden baÅŸka? sadece yalnızlık…
(more…)