Yavaş yavaş kuruyor gözyaşları,
bir cüzdanın içinden süzülen, hayatları
boyunca bir daha ulaşamayacakları
o tepenin içinden geçen
küçük bir yolcu treninde unuttukları.

İlk bulan ben değilim, o cüzdanı
bundan eminim, kaç kişi baktı
bu fotoğraflara kimbilir, bir kadın
ve iki çocuk, ve hepsi ağlamaklı
sanki gözlerinin içine bakıyorlar babalarının.

Bir gün, başka bir istasyonda rastlarsam onlara,
şöyle söyleyeceğim: sizi gördüğüme sevindim,
sonra tepeye ulaşan trenden iner babaları,
gülümserler belki ve ben de gülümserim,
yavaş yavaş kuruyor olmalı gözyaşları.

Levent Sevi 11 Eylül 2006 Beyoğlu

kirli parmakları
ve zamanından önce ağarmış saçları ile
o bir saklı kentti adeta

alelade pabuçları
ve çizik dolu yüzü ile
gülerdi zavallılığıma

hep acelem vardı,
oysa bir yanılsamaydı yaşadığım dünya.
hergün onun yanından geçerken,
iki saniyelik bir gerçeklik yaşıyordum aslında,
genzimi yakan çöp kokusunda,
ve zar zor sectiğim susup kurumuş dudaklarında.
(more…)

Beğenmezler bizi aşk şiirlerinde!
Aşkı bilmeyenlerde, bilenler de
suskun bilinmezlik derinliğinde
gizini halı altına süpürüp de
gözlerini saklamak bakışlardan niye?
Dinlediğin her saniyede
özenirken Tahir ile Zühre’ye;
Mesela damarlarında
serum dönmese de,
Mesela elma da sevmese,
sen onu seviyorsun diye
“Ölmek ayıp olur mu?”
Aşkı kim anlatacak suskun dizelerde
Ahmed’in Arif’i eksik olsa yahut
Özdemir’in Asaf’ı, asabiyetimde?

Beğenmezler bizi aşk şiirlerinde!
Sessiz sevda çekenlerde
Aşılanmamış masumiyet yürek(siz)lere
Ham sözleri bile düşlemekte
Garip aşık, aşka kinlenmekte
haklı değil de ne?
Adaleti sabırla bekleyip de
Uzunca uzanıp boşluğa
Hayyam’ın şarabına hayır demek
Güzelliği anıp düşünmek, düşünmek…
(more…)

İstanbul, gençliğinin tam merkezinde, kendi güzelliğinin ayırdında, çokça işveli, biraz fettan, göz alıcı kerte kırıtan, kışkırtıcı derecede hayat dolu, epeyce dekolteli bir kadınsa eğer; Paris orta yaşın kadınlara özgü tüm güzelliğine sahip, görmüş geçirmiş, güzelliği kadar sohbeti de derinlikli, hafif makyajlı, biraz durağan ama her dönemin güzelliğini sindirerek yaşatan ve yaşayan bir şehir.

Yıllardır filmlerde görüp sevgi beslediğim, adından hep iyi bahsedildiğini duyduğum, aşık olanların tutkularını gözlerinden okuduğum, aklıma kazınmış görüntülerine illa ki romantik müziklerin eşlik ettiği, yağmurun yüzündeki makyajı akıtmak yerine sevimlilik kattığı, sokaklarında kaybolunca seni kendisine çeken, oturup sokak lambasının altında -kaldırım üzerinde- dünyanın en romantik satırlarını yazabileceğin gibi bir hayale sürükleyen Paris…
(more…)