Eski bir İstanbul’du yaşadığımız şehir, Yüzyıllardır eskimeye yüz tutmuş, rutubet kokusu ile birlikte, Ve o hiç bitmeyen eski İstanbul şarkıları… Sessiz bir serinlik ve serzeniş var aklımda, Caddeler ıslanmış yağmurundan, Bir akşam ezanı öncesi kaybederken seni… Kaybetmek her şeyde inan… Hele de sende kaybetmek ,önceden tarifi bile edilmezdi. Edilmezdi, çünkü; akla gelmezdi… Yok olmanın tarifi [...]

Yavaş yavaş kuruyor gözyaşları, bir cüzdanın içinden süzülen, hayatları boyunca bir daha ulaşamayacakları o tepenin içinden geçen küçük bir yolcu treninde unuttukları. İlk bulan ben değilim, o cüzdanı bundan eminim, kaç kişi baktı bu fotoğraflara kimbilir, bir kadın ve iki çocuk, ve hepsi ağlamaklı sanki gözlerinin içine bakıyorlar babalarının. Bir gün, başka bir istasyonda rastlarsam [...]

ben kibritim o sigaran onu yakan ben üfleyen sensin onun dumanıyla beni söndüren şimdi atılacağım çöplükten ağacıma dönmeyi umuyorum umursamaz bakışları ele veriyor kalp atışları gülümsüyorum sana doğru sonuma menzil yakın menzil uzak oku atıyorum var gücümle fırlatıldığı yere düşüyor gönlüme ve ben hala siyaset konuşuyorum pazar günü seçim sabahında belki hep birlikte ulaşırız diye [...]

kirli parmakları ve zamanından önce ağarmış saçları ile o bir saklı kentti adeta alelade pabuçları ve çizik dolu yüzü ile gülerdi zavallılığıma hep acelem vardı, oysa bir yanılsamaydı yaşadığım dünya. hergün onun yanından geçerken, iki saniyelik bir gerçeklik yaşıyordum aslında, genzimi yakan çöp kokusunda, ve zar zor sectiğim susup kurumuş dudaklarında.

Beğenmezler bizi aşk şiirlerinde!
Aşkı bilmeyenlerde, bilenler de
suskun bilinmezlik derinliğinde
gizini halı altına süpürüp de
gözlerini saklamak bakışlardan niye?
Dinlediğin her saniyede
özenirken Tahir ile Zühre’ye;
Mesela damarlarında
serum dönmese de,
Mesela elma da sevmese,
sen onu seviyorsun diye
“Ölmek ayıp olur mu?”

aşk bir gizli servis ifşa edilmiş amaç için hücre tipi örgütlenme yalnızlıktan güç alabilmek için yalnızlık onun neredeyse varlık koşuludur nihayetinde iki zıtlık arasında çalışır kadimdir ilişkileri e sonsuz eksi bir yine sonsuz bölünmüştür mikrolar onunla yönetilir zamansız kalkınma planının kod adıdır tekamül ha bir de işkence metodu vardır aynı isimde ondan öykülenilmiştir başbaşa kalabalıklarda [...]

sanrılarım karışır imgelerime tatlı bir kaşıntıdadır beynim uğultusuz gelir ölüm sessiz oyuklar açılır gönlüme derin ıssız hissiz beyaz kefenler doldururum