”Ben dünyayı yutmayı hiç çabalamadım, baÅŸaramazdım da, ama çevremdekilerin dünyayı yutuÅŸlarını hep yanıbaÅŸlarında izledim…”

HerÅŸeyi farkındalık ne kadar sıkıcı ve sıradan… BaÅŸkalarının düşünmesi gerekenleri, bir görev gibi üstlenmek ve sadık bir ÅŸekilde devam etmek… Zor ama baÅŸarılı olunca alınan haz apayrı.Bunları düşünmek bile delilik iken, yaÅŸama ya da yok yok yanlış oldu oyunumuza dahil etmek … Ä°ÅŸte bu akıl almaz aslında… Bazen yaÅŸadığın onca yılın tamamını toplasan elde hiçbirÅŸey bulamazken, birkaç yılın evet evet kısacıcık birkaç anın kırıntıları bile hayatına yön vermen için yeterli ya da anlamlı oluyor… Çevresine bakıp bir boÅŸluk gören kaç kiÅŸi vardır acaba?merak içindeyim… O kadar dolu bir yaÅŸamın ve içindeki figüranların aslında kocaman bir fos olduÄŸunu hisseden… Aslında cevabını yaÅŸayarak görüyoruz, ya da görüyorum. Düşünmekten korkan, konuÅŸmayı sadece kendini anlatmak için kullanan bu insanlar kim? Çevresini tanımayan, yaÅŸamını sadece düşündüğüyle deÄŸil gördüğü küçük dünyanın özentiliÄŸiyle ve bencilliÄŸiyle yaÅŸayan bu insanlar… Peki onları sorgulayan kim var? Ya da var mı? Baktığı herÅŸeyi görmek için çabalayan ve onu makinasız beyninde bastığı deklanşörle zihninde saklayan var mı? Aslında evet ben sizlere, sizin gibi uyuÅŸuk ve körelmiÅŸ beyinlere acıyorum. Sizler bazı kurduÄŸunuz kurallar ve ezberlediÄŸiniz kliÅŸe repliklerle kendi oyununuzun figüranlarısınız. Sizler hayatın yakınına bile yaklaÅŸamamış oyuncularsınız… Ama bu oyuna istesemde istemesemde dahilim farkındayım. Ama sizler hiçbirÅŸeyi farkında deÄŸilsiniz… Bırakın çevrenizi farketmeyi, kendinizi bile tanımıyorsunuz. Ben bile yabancı gelen sizi tanıyor ve sizin için düşünüp, sizin için oyununuzu yorumlandırıyorum. Ve hatta haddim olmadan sizi isimlendirip, sınıflandırıyorum… Bu bir delilik belkide. Ama buyrun sizde yapın, sizde size yabacılaÅŸan, sizi hissetmeyen bu kesimi yorumlayın, sorgulayın… Eminim sizin sorgulamanız daha kolay olacaktır. Çünkü bu sizin ilk deneyiminiz olacak. Bilmem belkide hoÅŸunuza gider…Bir filmin sonu gibi ”Ben dünyayı yutmayı hiç çabalamadım, baÅŸaramazdım da, ama çevremdekilerin dünyayı yutuÅŸlarını hep yanıbaÅŸlarında izledim…”