Tahmininden önce burada olduğunu düşünüyorsun belki, ama zamanın gelmişti – bunu sorgulamaya hakkın yok zaten- Şimdi, bugüne kadar merak ettiklerini daha kolay görebileceksin. Bakmaya iznin var. Sonra geri gideceksin, başka bir bedende başka bir memlekette. İlk defa dünyaya gelmişsin gibi tekrar merak edeceksin biraz sonra göreceklerini.

Göreceklerin hayattayken hayal kurabildiklerini aşıyor. Buradan bakıldığında her ÅŸey net ve açık, Gerçek kavramı daha anlamlı, ve daha ”gerçek” . Sen öldün. Seni taşıyan vücut ruhunu kaldıramadı, ve arıza sonucu çalışamayan makine gibi vücudun pes etti. Ruhun hasarlı bedenine o kadar ağı geldi ki, bedenini terk edip buraya çaÄŸrıldı. Belki yaÅŸarken ruhunun gökyüzüne doÄŸru uçacağını düşünüyordun, veya günahlarını, yalanlarını hatırladıkça yerin yarılıp derinlerde yanan ateÅŸin seni kendine çekeceÄŸini. Ne kadar da yanılmışsın. YaÅŸadığın yerde yaÅŸadığın evde ama görünmeyerek duruyorsun. Bak bu senin annen. AÄŸlıyor tabutunun başında. Bu da baban. Seni odada kanlar içinde bulduÄŸu zamanki görüntü var hala gözlerinin önünde. Onu hiç böyle görmemiÅŸtin belki. Aileden Birkaç insan da var orada. KardeÅŸin, sevgilin, kuzenin, kalan, dayıların arkadaÅŸların var bir de. Sen gittin diye üzülmüşlerdir elbet. Kim bilir bazısı da üzülmemiÅŸtir. Ama sen kim üzüldü, kim üzülmedi çok iyi görebiliyorsun. Akıllarından ne geçtiÄŸini okumak buradan daha kolay. PiÅŸmanlıkları olanlar olabilir, ama bunu gördüğünde hoÅŸuna gitmesin, bir süre sonra gidecek hepsi, ve unutulacaksın. Her ÅŸey ne kadar net deÄŸil mi?

Seni duyamazlar, seni göremezler, seni hissedeceklerini düşünürler, ama hissedemezler de. Sen artık yoksun. Çünkü dönüşüyorsun. Ama seni daha kötü bir hayat bekliyor. Sana verilenlerin değerini bilmediğin bu hayat gidiyor. Ve sahip olmayı umduğun şeyler çok daha makul olacaklar. Sen bunun farkını göremeyeceksin tabii ki.

Şakağına silahı dayadığında bunların olacağını tahmin etmemiştin sanırım. O anda yaşadığın olaylardan sonra en kolay ve en çabuk çıkış yolu buydu belki ve tereddüt etmeden tetiği çektin. Sonrasında olacakları tahmin edebilseydin belki veya bencilliğini bir kenara bırakıp biraz düşünseydin arkanda kalacakları, yapamayacağını biliyordun. Çünkü korkaksın hala. Şimdi buradayken hala neyden korkuyorsun bunu da anlamış değilim. Korku içine işlemiş belli ki, hala anlamsız bakıyorsun.

Göreceklerini gördün artık. Daha fazlasına izin yok. Zamanın geldi. Bir diÄŸer yaÅŸamda daha inançlı, daha dürüst bir hayat geçirmeni öneririm. Geriye dönmeyi düşünme, ÅŸansını çoktan kaybettin. Yeni bir hayata…
HoÅŸ geldin!

* Resim :

Edvard Munch

Death in the Sickroom
c. 1895; Oil on canvas, 59 x 66 in; National Gallery, Oslo

Bu içerik için hiç etiket yok.

Bu içerik ilginizi çektiyse bunlara da göz atabilirsiniz:

• Ä°lgili baÅŸka bir içerik bulunamadı.