Odada ılık ve taze bir hava vardı. Henüz doğmakta olan güneşin ışınları panjurun deliklerinden içeri süzülüyor, yer yer izler bırakıyordu. Taze demlenmiş çayın kokusu domates ve salatalığın kokusuna karışmıştı. İri siyah zeytinler de onlara katılınca tam bir ziyafet olacaktı. Birbirlerine baktılar. Gülümsediler.
     Tabii bu yalnızca bir hayaldi. Gerçekleşmesi imkansız bir hayal. Onun hayali.
     Luna park tıklım tıklımdı. Gecenin bir vaktinde elinde pamuk şekeri ile bir aletten diğerine koşuyordu. “Çarpışan arabalar için son çağrı!” Yetişmeye çalışırken ayağı takıldı,düştü. Hepsi durdular. Yanına gelip yardım ettiler. Sonra oturup gülüştüler.
     Tabii bu yalnızca bir hayaldi. Gerçekleşmesi imkansız bir hayal. Onun hayali.
     Siyah saçları göğsüne dökülmüştü. Dudağında bir gülümseme vardı. Yatağın diğer tarafına baktı. Uyuyan güzele bir öpücük kondurup su içmeye kalktı. Parmak uçları yere değince ürperdi. Üzerine birşeyler aldı, mutfağa gitti.Dönünce güzele sarıldı. Onun sıcağını kendine kattı.
     Tabii bu yalnızca bir hayaldi. Gerçekleşmesi imkansız bir hayal. Onun hayali.

*

     Doktor üç ayrı hastanın kaldığı odaya yaklaşıyordu.İçeri girdiğinde dün başlamış oldukları yap-bozun bitmiş olduğunu gördü.Bu görgü tanıklarının biraz da olsa kafalarını dağıtmaları hoşuna gitmişti. “Bitirmişsiniz bakıyorum.” dedi. Üçü birden “bitirdik.” dediler.Oysa hep bir parçanın eksik kalacağını biliyorlardı.Ne kahvaltı masasındaki, ne luna parktakiler ne de uyuyan güzel vardı artık.Birini “güç” almıştı,birini ihmal,diğerlerini de umursamazlık.Şehrin tam ortasında bir patlama almıştı, uzak yakın dağlarda bir kurşun almıştı, yanıbaşımızdaki sokakta açlık almıştı.
     Üçü birbirlerine baktılar.Sustular.Bu gerçekti.Varolan bir gerçek.Hepimizin gerçeği…

Bu içerik için hiç etiket yok.

Bu içerik ilginizi çektiyse bunlara da göz atabilirsiniz:

• İlgili başka bir içerik bulunamadı.