Derin Derinlik
Gönderen: hanife songül • 30.05.2007 • Türü: Åžiir
tatlı bir kaşıntıdadır beynim
uğultusuz gelir ölüm
sessiz
oyuklar açılır gönlüme
derin ıssız hissiz
beyaz kefenler doldururum
sahip olduğum aşk hep aynı
oysa kiÅŸiler ne de deÄŸiÅŸken
yoksa gerçekten yoklar mı gerçekte
sürüklenişimin kayıtsızlığı kesindi de
görmemek hoş mu gözüktü gözüme
bu bilinç; fazla bilincime
tıpkı ışığın fazlasının kör edişi gibi
zaman süzgecinde elendim de
bir tek bile kalmadım geriye
sanrılarım karışır imgelerime
tatlı bir kaşıntıdadır beynim
uğultusuz gelir ölüm
sessiz
oyuklar açılır gönlüme
derin ıssız hissiz
beyaz kefenler doldururum
içlerine çaresiz
yüzü yoktur hepsinin de
ruhları gülümsemededir
beni çağırırlar bir ağızdan
benzer yalvarışlar
oysa bilmezler ki
çağırmak hep gereksiz
zira özleyen de benim özlenen de
yakaran dudaklarıyım onların
beyaz kefenlerinin mabedi
anlamsal olarak ıcınde kendımı buldugumu soyleyebılır ve genel anlamda ıyı bır sıır olmakla bırlkıkte okurken ıcınde kendınızden bır parca bulacaksınız.
Sayın Sercan Fikri Uyanık.
Yaptığınız yoruma teşekkkür edebilmek isterdim lakin inanın yorumu anlamakta zorlandım :)Bu yorumun bende uyandırdığı tek şey,içten bir gülümseme oldu..
Bunu söyleyecek kadar yetkin miyim bilmiyorum ama sanırım kitaplarla biraz daha fazla haşır neÅŸir olmalısınız ki daha güzel cümleler kurabilesiniz…
esen kalın saygılar :)