“Yaraları sarmak,
Yaraya tuz basmaktan.
Ve neye yarar bin yaÅŸamak,
Dokunamadıktan sonra?”

Annem’e…

Hasretin sıcak zehri akmış koynuna.
Çınlayan kulaklar,nahoş uğultular
Ve hiç söylenmemiş ağıtlar eşliğinde,
Beni istemeden uğurladığın uzaklıklar,
Nicedir geri dönüyor sana.
Yüzünden düşen parçaları topluyor yağmacılar.
Hepsi birer yara,hepsi birer yara…

Okuduğun bu yazıt,
Seni seven bir yakından.
Daha cok acı verir bazen insana
Yaraları sarmak,
Yaraya tuz basmaktan.
Ve neye yarar bin yaÅŸamak,
Dokunamadıktan sonra?
Koynunda beslediğin bu yılan,
Şimdi istemeden zehrini akıtıyor sana.
Ne yapsam boÅŸuna,ne yapsam boÅŸuna…

Yıkıntıların,acıların üstüne
Tekrar kurulan ÅŸehirler,hayatlar
Hep daha önceki yaraların izlerini taşıyor.
Bat-Yam hala sıcaktır şimdi,bir zamanlar;
Sahil ÅŸeridine demirleyen korsan gemileri
Veya koynunda yara izleri olan bir kadının
Tuz buz olmuÅŸ heykeli…
Bizanslılar esir aldı beni burada,
Peki sen hala anımsıyor musun izleri?
Ester,sakın bakma arkana!
Sodom ve Gomorra,Sodom ve Gomorra..

Sonbahar 2004 Levent Sevi

Bu içerik için hiç etiket yok.

Bu içerik ilginizi çektiyse bunlara da göz atabilirsiniz:

• Ä°lgili baÅŸka bir içerik bulunamadı.