Küfür
Gönderen: Vahdet İŞSEVENLER • 24.05.2006 • Türü: Åžiir
nasıl anlatsın halini kağıtta
hiç o kadar beyaz olmamamış ki ömrü
akıp gidiyor ruhu
titreyen bacaklarından
saçlarımın beyazı kadar eski
aldığım nefes kadar tazeydi
sırtını dönüp gitti
yorganı üstüne çekti gitti
binbir halde binbir kılıkta gitti
vaktidir belki
hadi baÅŸla ÅŸimdi
elinde ömürüm kalemi
yaz çiz karala sil
silebilirsen
dene bakalım azalatabilecek misin yorgunluğumu
düşerken parlayan karanlığa
acıyor kanıyor yetmiyor kelimeler yetmiyor
al şu canı harca sende harca
harca bakalım bitirebilirsen
bıkmıyor vakit gelmeyince gitmiyor
çıkmıyor bedenden
toprak yetti demiÅŸ kabul etmiyor
nasıl anlatsın halini kağıtta
hiç o kadar beyaz olmamamış ki ömrü
akıp gidiyor ruhu
titreyen bacaklarından
saçlarımın beyazı kadar eski
aldığım nefes kadar tazeydi
sırtını dönüp gitti
yorganı üstüne çekti gitti
binbir halde binbir kılıkta gitti
hepsini herşeyi peşine takıp
def etmeden beni
defoldu gitti
balığın suyu kurumuş
balığın gözleri açık
balık yan yatmış mutfak tezgahına uzanmış
balığın selamı varmış
işte aynı tezgahdaki çocuğun dediği gibiydi gidişi
kılçıklarını ayıklayayım mı abi
alan razı veren razı
verileni soran yok bilmem ne yoluna gitmiş canı
peki hepsi aynı yere mi gitti
gelirken sordun mu bebeÄŸe
istiyormusun yaÅŸamak diye
biliyor muydun ki o gelecek
sen bekliyordun sadece ufak bir bebek
büyüdükçe boğazına takılacak kılçıkları kancıkların
bebek aÄŸlar
süt ver
peki gaz yapmayan süt mü gördü rüyasında ki güler
balık ye balık süt yapar
hoÅŸ geldin demeli bebeÄŸe
bu bedende bu özgüven
çıkıpta gelmiş cennetten
kundağında beraberindekileri
bir ilkokul öğretmeni
bir lise aşkı
birde başının üstündeki anne eli
ingaa tonunda merhabalar
yaşıtları hepsi yolun başındalar
nerde kalemi ömrümün nerde silgi
elinde görmüşler bebeğin emziğini
işte birkaç sayfa ömür daha sana
hadi karala hadi sil
hala titrer bacaklarım
ve onla akıp giden senin de hayatın
*Bu fotoğraf 1994’te Sudan’daki kıtlık sırasında çekildi. Ve fotoğrafçı Kevin Carter’e Pulitzer ödülünü kazandırdı. Çocuk emekleyerek 1km ilerideki Birleşmiş Milletler yemek kampına gitmeye çalışıyor. Arkadaki akbaba, çocuğun ölmesini bekliyor.
**Fotoğrafı çeken Kevin Carter, fotoğrafı çeker çekmez oradan ayrılıyor. Kimse çocuğa ne olduğunu bilmiyor. Fotoğrafçı Kevin Carter, 3 ay sonra depresyona giriyor ve intihar ediyor
Bu içerik için hiç etiket yok.

Kimse kimse kimseye sormaz gelir misin gelmez misin ister misin istemez misin harcar mısın harcamaz mısın???diyerek…iÅŸte insannlar bazen kimi mutlulukları yaÅŸamak pahasına kimi hayatları feda ederler bencilce…ama baze durup düşünüp hak da verilir aslında…nedenn olmasın?senin mutluluÄŸun bir yeni hayatsa…varsın olsun…der misin?ya da hiç demedin mi? onu da bırak hiç demiyecek misin?
“yaÅŸamak ÅŸakaya gelmez..büyük bir ciddiyetle yaÅŸayacaksın hayatı …” demiÅŸ üstad…büyük bir ciddiyetle yaÅŸamak lazım hayatı..bir insan gibi mesela…=) sevgiler
sizedee bana cevap hakkı verdiğiniz teşkürler
işte o kadar bollugun içinde allaha şükretmiyoruz aksine tam zıttını yapıyoruz allah o kadar nimet vermiş ibadet etmeyi fazla görüyoruz şu resimden o kadar ibret almalıyız ki işte o kadar yüzsüzleşmişizki bi resimden bile ibret almıyoz halinize bakın lütfen o çocuk açlıktan sürünüyo siz allahın nimetleri ni köti yerlerde harcıyorsunuz içki kumar vb disko çocuklarınız örnegin bu yazıyı dikkate almalısınız unutmayın ki o çocugun yerinde deilsiniz ve birgün sizde ölceksiniz ELHAMDÜLİLLAH MÜSLÜMANIZ
çok adaletsiz bir dünyada yaşıyoruz
burada tartışılan ne kadar şükür edeceÄŸimiz deÄŸil. yapılan yanlışı bulma hadisesidir. bakın fotoÄŸrafçı sadece iÅŸini ve kendisini düşünmekten insanlığı unutmuÅŸ ama hatırladığında da geç kaldığını anlamış. olay bu…. niye baÅŸka baÅŸka yerlere çekiyoruz ki konuyu?