Åžemse pervane
Gönderen: Vahdet İŞSEVENLER • 3.06.2006 • Türü: Åžiir
en güçlüsüdür kapanan kapının ki
onun gücüyle açılır nicesi
o rüzgar bazen de savuran
anılmadık ızdırabın eşiğine bırakan
lakin apaçık bir gerçek
ısıtmakta teni bulutlardan süzülerek
fısıldamakta kuşlar eşliğinde
Kapıları kapatmak değil açmak lazım
Bak masaya günahsız
bize egemen bir yokluk lazım
gül gibiydi içinde büyüyen
güzel mi bilmezsin ama kokusunu alırsın
dikenleri canını acıtır ama büyüsün istersin
huzuru bulamamak var ömür boyu
hatta belki zedelemek var onuru
aç kalmak kurtaramaz bu yeminin bozuluşunu
göz yaşların hazırlar azad oluşunu
Bir karalama kağıtında
geceleri bastıran suskunluğum
ve gittikçe artan susuzluğum
kibrit bile yetiÅŸmemekte sigaraya
mızrap vuramamakta bağlamaya
göğsümün kafesinde dumandan bir kalp
yeni ayrılıklar ekilir umudun yoluna
göz yaşıyla sularsın
ne biçilir bilinmez geriye bakmaktan korkarsın
coÅŸku dinmiÅŸ sazlar susmuÅŸ
artık alınan
kanın kokusu olmuş
gözler kapanmayan yaranın
kanının rengine bürünmüş
durmadan akmakta
oluklar nasır tutmuş
ağır ağır gitmekte mayınlar üzerinden
ve çınlamakta kulağında ezan sesi

en güçlüsüdür kapanan kapının ki
onun gücüyle açılır nicesi
o rüzgar bazen de savuran
anılmadık ızdırabın eşiğine bırakan
lakin apaçık bir gerçek
ısıtmakta teni bulutlardan süzülerek
fısıldamakta kuşlar eşliğinde
Kapıları kapatmak değil açmak lazım
Bak masaya günahsız
bize egemen bir yokluk lazım
ben ki dar ağacındaki ayyar ölümü dolandırırım
şimdi demirkazık şahit
yakamoz ile oyalanırım
bir karalama kağıtında
tasvir ahvalinde kıyamet
sevgilinin dudağında beklenen ahiret
benim ki kovuluştan bu yana alışkanlık
mısra mısra dua etmek

“bir” yalnızdır her zaman
çünkü o “biz” olandır.
“biz” yalnızdır her zaman
çünkü o hep “bir” ağızdan çıkandır.
hem “bir”inki hem “biz”imki
-ki, yalnızlıktır burada-
“biz” deÄŸiÅŸimizden sebeptir.
çünkü biz onu öyle bir söyleriz ki
geçmiş zaman da, bu zaman da
“kimse” koyamaz karşısına ne “bir”ini ne “siz”i.