Tövbe
Gönderen: Vahdet Ä°ÅžSEVENLER • 8.12.2006 • Türü: Edebiyat, Åžiir
bu akşam içeceğim seninle haberin olsun
sarhoş olana kadar içeceğim
yoruldum artık hasretle yaşamaktan
tükendi göz yaşlarım kesrete akıtmaktan
bir çiçek doğmadı bağrımdan
sana aşka yakışan
yanaÅŸmaya cesareti olan
karı deldi de utandı nefesini duyunca
aldanma kızıllığına sanma güle özendi bülbüllüğümde
akıtacağım yine yinede
hazırlasınlar ateşimi yana yana döneceğim yörüngende
doğacaksa güneş doğsun batıdan
yanacaksa şarkı garbı yansın
usandım artık doğudan batıdan
karadan denizden yerden gökten
kıbleyi sağda solda aramaktan
kaplasın üzerimi toprak
belki o zaman bir ihtimal sunabilirim
bir gül yüzüne yakışır ak
yoksa üflesin İsrafil son nefesi
sökülsün dağların çivisi
kesilsin ÅŸehadetlerin hepsi
ben geçtim cennetten
cehennemde de olsa yüzün yüzüme sürsem
sarhoşum nefes gitmiyor aklıma
aklım zaten hiç yakışmıyor gönlüme
al aklımı doldur gönlüme şarabı
kapa hasrete açılan tüm kapıları
bas mührü dindir acılarımı
her ayrıldığımda yanından
dindir bastıran kanayan yaralarımı
ama sönsün günde gecede
dönsün kesret vahdete
Vahdet yumsun gözlerini ayrılığa da vuslata da
gaybdan yürüsün ve varsın huzuruna
haram hoşafsa içilecek
insan olmaktansa öylesine
eşek olayım,anlamayayım derdinden.
şarap acı,haramın tadı nice tatlı
ateş yakıp kavurdukça
küçültür gözünde cehennemi
isyan ve çığlık yanyanaysa
sessizliÄŸe verirdim ben…
HAK DOSTUM
dokunanı yakar içinin ateşi
ki söndürmeye kudreti yetmeyendir
hakikat dillenir dudaklarında
söz değil sanki kordur duyulan
yorar adamı ki yormalı zaten
değil mi ki mükafat ancak
yorulmak nispetindedir!
affola cüretim lakin bu sefer
mürşit muhtaç müridinin sözüne
nerde görülmüş ermek vuslata
tennureye bürünmeden,giymeden
mezar taşını kelle niyetine
el almadan Hazret’ten semaya
ölmeden,yok olmadan,yeniden dirilmeden
nerde görülmüş ‘bir olan’ söyle!
aradığını bulmak,arayışa son vermeden!
Tan rüzgarı esmiş, düşmüş gül etekten.
Bülbül güle tutkun, hem öylesi içten.
Kalk, içkini doldur, savrulmada dallar;
Sönmüş göreceksin, gül, bir sabah erken
Evvela
Efendimiz Rumlu Celal buyurdu:
ı)
Yel deÄŸil ateÅŸtir ney sesi
Kimde bu ateÅŸ yok ise, yok olsun o kiÅŸi !
ıı)
Bu aklın mahremi, akılsızdan başkası değildir, dile de kulaktan başka müşteri yoktur.
Yolumuzda akla kıymet yoktur, kıyam gönülledir, edeceksen! Ya aklın seni terkedecek ya sen aklını.
Buyruldu ki:
Biz görmeden hesabınızı görünüz
ölmeden evvel ölünüz!
Ä°ÅŸittim ki maddeden ayrılan ona öfke beslemekte, bilakis aşık, unuttuÄŸu maddeyle yeniden karşılaÅŸtığında Hak’kın türlü görünüşünü kavradığından onun için ne güzel vardır ne çirkin sadece vesile vardır. Öfkede ölü gibi olunuz !
Son tahlil Sultan Pir Abdal’ın:
daim erkândır yolumuz, yoldan sapmayız
biz tüccar değiliz alıp aşk satmayız
kalbimiz temizdir, biz kin tutmayız