En sevdiÄŸim ÅŸeylerden biriydi,
Oynamak, annemin saçlarıyla, küçükken.
Annemin ise kesindi,
Bundan pek hoşnut olmadığı; söylenerek sessizce,
Ve belli etmeyerek hoşnutsuzluğunu, kulağıma eğilirdi;
Ve söylerdi,anlamını bilmediğim o cümleyi:
Asılma bebeğim, depoya gider.

TAMAMI

En sevdiÄŸim ÅŸeylerden biriydi,
Oynamak, annemin saçlarıyla, küçükken.
Annemin ise kesindi,
Bundan pek hoşnut olmadığı; söylenerek sessizce,
Ve belli etmeyerek hoşnutsuzluğunu, kulağıma eğilirdi;
Ve söylerdi,anlamını bilmediğim o cümleyi:
Asılma bebeğim, depoya gider.

Bugün Tünel’e doğru yürürken,
Sıkılıp kalabalıktan, tutundum demirlerine,
Önümden geçen tramvayın.
Yanımdaki küçük çocuklarla birlikte,
Yol alırken etrafa bakınarak ve sessizce,
Bir ses duydum sanki gaipten,
Beni yanımdaki çocuklarla aynı yaşta hissettiren:
Asılmayalım beyler, depoya gider.

Bu içerik için hiç etiket yok.

Bu içerik ilginizi çektiyse bunlara da göz atabilirsiniz:

• Ä°lgili baÅŸka bir içerik bulunamadı.