Üç nokta…
Gönderen: YaÄŸmur • 6.08.2006 • Türü: Åžiir

Zindan gibi karanlıktan çıkmaktı isteğim,
Hapislerde çürümekti inandığım uğruna,
Mapuslarda beklemekti bir çift güvercini,
Kalbimin attığı bu yolda hissetmekti derinden,
Sarılmaktı bildiklerime, sana…
Tüm şarlatanlar arasından seçmiştim seni
O gözlerini, simalini…
Farklıydı hepsininkinden, güzeldi,büyüleyici…
İnandığım yoldan çıktımsa bu uğurda,
Hakettin mi diye her sorduÄŸumda,
Gene o gözlerin gözüme değer,
Tüm benliÄŸimi titretir, cevap bulamazdım…
DEVAMI
Oysa çözerdim tüm soruları, problemleri,
Dağları yıkardım, herşeyi başarırdım istersem eğer,
Ama senin karşında hapisim!
Parmaklıkların mı, gardiyanların mı beni korkutan bilmem,
Dayanamazdım bir kelime konuşmaya,
Gözlerini soktuğunda ruhuma, ne sözcükler, ne cümleler,
Nasıl varsın dilim konuşmaya sarhoşken?
Seni… Anlasan beni, duyurabilsem sesimi,
Haykırabilsem sevgimi, ölüm sebebimi!..
İdam ipi gibi gözümü korkuturdu varlığın,
Boynumdan geçirsem, idam etsem kendimi,
Böylece girebilsem varlığına…
Varlığında ölsem, ruhunda yok olsam…
O zaman görürdüm içini, yüreğini,
Şafak sökmüş sandığım gönlünü,
O zaman bulurdum doÄŸan güneÅŸi…
Umdum,yumdum gözlerimi umdum, düşledim…
Bekledim, boÅŸmuÅŸ meÄŸersem hapisim,
BoÅŸ bir koÄŸuÅŸmuÅŸ o yüreÄŸin…
Alev saçardı bazen gözlerin,
İrkilirdim gözün, gözüme deydiğinde,
Baharı beklerdim oysa sende,
Işık beklerdim, renk beklerdim…
Sesinde kuş cıvıltısı,
Kokunda gül kokusu,
Gözlerinde güneÅŸ beklerdim…
Umdum her seferinde, bekledim…
Karanlıktı etraf ya da loş bir ışık vardı sadece gözlerini görebildiğim,
Yetiyordu gene de bana, o ışıkta kafiydi,
Ruhum yüceliyordu,
Havada gezer gibiydim,
Denizin en coşkun dalgası gibiydi yüreğim,
Çarptığı yeri iyi ıslatıyordu bu dalga,
Kuvvetliydi,
Biraz da aşındırıyordu vurduğu yeri,
Dindi sonra, sakinleÅŸti deniz,
Nöbete geçti, bir nefer gibi pür dikkatli,
ÇavuÅŸ gibi otoriter, savaÅŸ gibi ÅŸiddetli, silah gibi tehlikeli…
Bekledi, bekledi, nöbette bekledi, korudu tehlikelerden, bekledi, gene bekledi…
Taa ki gün kavuÅŸtu, ÅŸafak söktü, sen geldin, nöbeti devraldın…
Ağlamaya başladı bu sefer,
Son nöbetiydi bu, tezkereyi alacaktı,
Son nöbetiydi, ertesi gün gelip o nöbeti,
Devralamayacaktı senden…
AÄŸladı, sarıldı sana aÄŸladı…
Bitti. KardeÅŸini unutamaz bu nefer,nöbetini devrettiÄŸi bu kardeÅŸini asla unutamaz… Çok sevmiÅŸti onu, kardeÅŸi gibi, yavuklusu gibi, babası gibi… SevmiÅŸti, sevecekti de… Bitmedi aslında, biten sadece askerlikti, ne sevgisi bitti, ne de bu dalga dindi…
