Bugün Uğur Mumcu’nun ölümünün 14. yılı,benimse doğumumun. Şu an Onu hatırlatan bu satırları yazabiliyorsam eğer, aslında 14 yıl önce bugün, sadece ben değil benimle birlikte O da dünyaya gelmiş demektir. O yüzden ben bu günü Onun ölüm yıldönümü olarak değil,yeniden doğumunun 14. yılı olarak hatırlamak istiyorum.Nice mutlu senelere Uğur Mumcu.İyi ki doğdun…

14 yıl önce karlı bir pazar sabahı Ankara’da dünyaya gelmişim.Annem anlatırdı,zor bir doğum olmuş benimkisi.Bir taraftan termometre eksi değerleri gösterirken,öte taraftan babamın işten çıkarılması,tüm ailenin bebek sevincini kursağında bırakmış.Kış geldi mi Ankara’yı boydan boya kaplayan gri atmosfer,o gün aileme uğramadan edememiş anlaşılan.Annem havaların soğukluğundan yakınır,hasta olmamdan korkarmış hep.Babamın sıkıntısıysa malum;geçim derdi:’Rızkı veren Allah’tır;lakin iş güç olmadan nasıl geçiniriz?’der,az önce söndürdüğü sigarasının yerine yenisini yakarmış.Neyse ki zor günler geride kaldı.Artık babamın bir işi var ve annemin korktuğu kadar çabuk hasta olmuyorum,üstelik 14 yıl önceki ilk doğum günüme inat,daha güzel doğum günü partileri düzenleyip arkadaşlarımla iyi vakit geçirebiliyorum.Nitekim doğum günlerim içinde en ilginç olanı ve bir bakıma hayat çizgime yön vereni;geçen senekiydi.Bu sefer de doğum günümü bizim evde arkadaşlarımla kutluyorduk.Hep birlikte yeyip içip eğlenirken,bir ara annemi ortalarda göremedim ve mutfağa gittiğimde onu televizyona bakıp ağlarken buldum.Şaşırmıştım.Niye ağladığını sorduğumda:’Şu Allah’ın işine akıl sır ermez,Onun göçüp gittiği gün sen geldin dünyaya.’deyivermişti.Ben tabi anlamadım:’O, dediğin kim anne,televizyondaki ünlü birisi mi?’,gözlerindeki nemi peçeteyle silip:’Hayır yavrum,O,gazeteci-yazar Uğur Mumcu’ydu.13 yıl önce bugün,yani senin doğduğun gün,bir suikast sonucu yaşamını yitirdi.’diye açıklamıştı.Ben oracıkta anneme Uğur Mumcu’yla ilgili bir sürü soru sordum.Kimdi bu adam? Niye öldürülmüştü? Annemin sevgisini kazanıp,onu ağlatacak kadar ne yapmıştı?Annem-sağolsun-dili döndüğünce anlatmaya çalıştı bildiklerini.O günden sonra da Uğur Mumcu’yu araştırmaya devam ettim.Bu araştırma merakımın nerden geldiğini çokça zaman kendime sordum.Belki Onun öldüğü gün doğmuş olmam,Onun çizgisini devam ettirme şerefinin bana verilmiş olduğunu düşünmeme sebep olmuştu.Biraz çocuksu bir düşünce ama zaten ben de henüz bir çocuk değil miyim?Öte yandan bu insanı araştırdıkça,fikir dünyasını öğrendikçe,kendi geleceğimi Onun fikri temelleri üzerine kurmam gerektiğini hissetmeye başladım.Onun insanlara verdiği değer,herkesin eşit olduğunu vurgulayan düşünceleri,ırkçı olmayan aynı zamanda vatansever çizgisi,doğruları araştırıp kamuoyuna sunma hevesliliği,doğru bildiğinden şaşmama azmi ve kararlılığı,Ona gerçekten inanmamı sağladı ve nitekim artık benim de bir yerden söze başlama zamanımın geldiğini hatırlattı bana.

      Bugün Uğur Mumcu’nun ölümünün 14. yılı,benimse doğumumun. Şu an Onu hatırlatan bu satırları yazabiliyorsam eğer, aslında 14 yıl önce bugün, sadece ben değil benimle birlikte O da dünyaya gelmiş demektir. O yüzden ben bu günü Onun ölüm yıldönümü olarak değil,yeniden doğumunun 14. yılı olarak hatırlamak istiyorum.Nice mutlu senelere Uğur Mumcu.İyi ki doğdun…